Rybka Malutka

Autor: Paweł, opublikowano 2011-01-01 19:58:30
komentarze: 7, wyświetleń: 1303

--

RYBKA MALUTKA

Płynie mała rybka z wolna,
Płynie z prądem, jest swawolna.
Mija krzaczek, lasek, pole,
Dzielna rybka, ja chromolę.

Płynie nocą, świtem, za dnia,
Płynie sama, chociaż stadna.
Minie zakręcik, rynienkę pokona,
Wielce wolnością zadowolona.

Płynie tak sobie od źródeł Narwi,
Gdzie woda błękitem ciągle się barwi.
Mija dopływy, podziwia Biebrzę,
Wreszcie z daleka dostrzega Zegrze.

Ale ciut wcześniej, tak przed Pułtuskiem,
Mija ją łódka z niewielkim pluskiem.
To szeryf Bysior, drapieżnik miejscowy
Zarzuca w nurty sprzęt sandaczowy!

Rybka Go mija, zamacha płetwą,
A On jej wstawia tę gadkę drętwą,
Tak oklepaną, aż wstyd cytować,
Tylko zapłonić, głowę w piach chować.

„Piękna ma rybko, spełń me życzenie,
Wielkie to dla mnie będzie znaczenie:
Daj mi sandacza - rekordowego
Najlepiej od razu – tak! - metrowego”

Rybka kiwnęła ruchem twierdzącym:
„Niech się to stanie w roku bieżącym”!
I popłynęła, trzy mosty mijając,
Przez Zalew przemknęła jak chyży zając.

Mijała żaglówki, łódki mijała,
Lekko o filar się poobijała.
Plan miała prosty: płynąć do morza!
Wielce radosna była, nieboża,

Ale, niestety, droga ma rybko,
Twa wielka radość przeminie szybko.
Drogę przegradza skała betonowa,
Tak, to zapora jest wielka - czołowa!

Otóż - to Dębe, to dzieło diabła…..
Rybka spojrzała, pod łuską zbladła.
Na nic marzenia, trud wielki na nic.
Nie przejdzie rybka tak wielkich granic.

Ruszyła z powrotem, minęła trzy mosty,
Cały odcinek do Pułtuska prosty.
Spotkała Bysiorka, zdrowia życzyła,
I już niebawem pod Biebrzę przybyła.

Lecz w jej serduszku nie było smutku,
Choć jej marzenia nie doszły do skutku.
Bo to jest prawda, morza nie zobaczyła,
Za to z Naczelnym - pogaworzyła!

Opłynęła kraj cały, no, może trzy ćwierci,
Dziury w zaporze nie mogła przewiercić.
Zbadała swą Rzekę na całej długości,
Czyż to nie powód do wielkiej radości?

A teraz znów jest u źródeł Narwi,
Gdzie woda błękitem pięknie się barwi.
Gdzie zna każdy krzaczek, lasek i pole,
Dzielna to rybka, no ja chromolę!!!

A morał z tej bajki jest całkiem prosty,
Jak prostka na rzece, jak te trzy mosty.
Jak węgorz ciągnięty siłowo, od razu,
Jak żyłka podczas holu okazu:
----
Szukamy szczęścia, daleko szukamy,
A tak naprawdę swego nie znamy.
Przecież pod nosem, tak całkiem blisko
MAMY DO SZCZĘŚCIA POTRZEBNE WSZYSTKO!!!!!!!

Pozdrawiam

Paweł

Moja wędkarska przygoda zaczęła się w latach siedemdziesiątych. Lubię połowić na spławik, przede wszystkim przepływanka w każdej formie - bolonka, bat. Na wodach stojących na spławik łowić nie umiem, tam zachowuje się jakbym miał ADHD, czyli.... przepływankowuję i tak. Lubię też posiedzieć przy gruntówkach, kiedyś były to ciężkie wiślane kije, obecnie drgająca szczyt...