Moja druga pasja - górskie wędrówki

Autor: Paweł, opublikowano 2010-09-10 20:38:18
komentarze: 10, wyświetleń: 816

--

„Mam smoka i nie zawaham się go użyć” – krzyknął Osiołek rzucając się na ratunek Shrekowi.
A ja…… mam bloga i nie waham się go użyć… w celach niekoniecznie wędkarskich!

Otóż mój sezon wędkarski trwa około 9 miesięcy. Co roku robię sobie przerwę od 1-go stycznia do połowy marca oraz… dwa tygodnie na przełomie sierpnia i września.
Wtedy to zapominam na kilkanaście dni o swoim największym hobby, nie interesuje mnie to, że akurat zaczyna się okres dobrego żerowania ryb - i oddaję się całkowicie innej pasji – chodzeniu po górach.
Ale wbrew pozorom są to bardzo bliskie klimaty.
Piękno przyrody, świeże powietrze, dzikie zwierzątka, możliwość robienia pięknych fotek, czynny odpoczynek….
I przyznam się szczerze, bez żalu żegnam się na ten czas z ukochaną Wisłą, z ulubionymi wędkami, zapominam o boleniach, okoniach czy sandaczach...

Bo wiem, że jak wrócę, to ze wzmożoną chęcią zabiorę się za wędkowanie.

Ale dość o wędkarstwie…, choć przyznać muszę, że jak zobaczę jakąś wodę w górach to serce mocniej bić zaczyna…….

Kto zasmakował uroków górskich wycieczek wie jak to jest fajne zajęcie.
A kto jeszcze nie próbował – postaram się zachęcić, niekoniecznie słowem, głównie widoczkami.

Ja jestem umiarkowanym wędrowcem, chodzę bardziej rekreacyjnie niż hardcorowo.

Ukochanymi moimi górami są oczywiście polskie Tatry, tutaj wracam co rok, dwa. Dla mnie są najpiękniejsze, do nich mam największy sentyment.
I mimo, że znam je jak własna kieszeń – nigdy mi się nie znudzą.






Równie piękne są Tatry po słowackiej stronie, tam niewątpliwym atutem jest mniejsza ilość turystów.





Raz na jakiś czas z kolei staram się w gronie przyjaciół poszukać wrażeń gdzieś dalej, wszak gór na świecie jest pod dostatkiem.
Zdarzy się połazić po Alpach, szczególnie austriackich, choć do nich nie mam szczególnie wielkiego sentymentu, są, moim zdaniem, średnio przyjazne, choć też piękne.





Natomiast w tym roku odkryliśmy szczególne pasmo górskie.
Również Alpy, ale włoskie - czyli Dolomity.

Właściwie jest to szereg masywów górskich skondensowanych na północy Włóch w prostokącie 70 na 80 kilometrów.

I wiem, że tutaj będę wracał jeszcze wielokrotnie.
Są oryginalne, nieco niższe od pozostałych Alp, ale bardzo przyjazne dla miłośnika gór.
Tutaj znajdzie coś dla siebie zarówno spokojny miłośnik górskich wycieczek, zaawansowany „góral”, ale również i wyczynowiec, zwolennik wspinaczek.

Można sobie wjechać wygodna kolejką, można podjechać samochodem na przełęcz, można upocić się wędrując od schroniska do schroniska, można również poszaleć w poszukiwaniu wrażeń po słynnych via ferratach.
Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie.

Jako, że tekst ten ma zachęcić potencjalnych miłośników gór – nie będę pisał o zagrożeniach, ekwipunku, środkach ostrożności, itp. Bo góry potrafią nauczyć pokory nawet najtwardszego zawodnika. Ale o tym może innym razem……

Bo przede wszystkim - góry to piękno w najczystszej postaci!!!








A na koniec chciałbym przedstawić moich dolomickich przyjaciół - świstaków, na obserwacji których spędziłem sporo chwil. One są tak piekne i urocze, że mimowolnie w myślach nadałem im pieszczotliwą nazwę : niuniusie!





Już tęsknię do następnych wakacji!!!!

Paweł

Paweł

Moja wędkarska przygoda zaczęła się w latach siedemdziesiątych. Lubię połowić na spławik, przede wszystkim przepływanka w każdej formie - bolonka, bat. Na wodach stojących na spławik łowić nie umiem, tam zachowuje się jakbym miał ADHD, czyli.... przepływankowuję i tak. Lubię też posiedzieć przy gruntówkach, kiedyś były to ciężkie wiślane kije, obecnie drgająca szczyt...