Jezioro Borowe

Autor: Bulba, opublikowano 2010-08-04 01:23:46
komentarze: 11, wyświetleń: 2172

--

Jezioro Borowe, nie wiadomo dlaczego zwane również Skrodzkim, z całą pewnością zasługuje na swoją pierwszą nazwę, położone jest w województwie warmińsko - mazurskim, w środku czworoboku: Grajewo - Szczuczyn - Biała Piska - Ełk, a właściwie Nowa Wieś Ełcka. Z odcinka Biała Piska - Ełk należy kierować się na Rożyńsk Wielki, a stamtąd na Guty Rożyńskie, wieś położoną nad samym jeziorem. Ze Szczuczyna zaś należy jechać do Rogali Wielkich, a stamtąd na Wojtele i do Gut. Z Grajewa zaś lub z Prostek trzeba wziąć azymut na Kurczątki, a stamtąd do Gut. Tak więc wszystkie drogi w tym rejonie prowadzą do Borowego, którego powierzchnia wynosi 224 ha., ale oczywiście gdyby ktoś bardzo się uparł, to może zabłądzić. A o to tutaj nie trudno, bo wokół jeziora jest mnóstwo ścieżek i dróżek, prowadzących do pól biwakowych.

Borowe tylko w części wschodniej otoczone jest polami, a droga dojazdowa w Gutach biegnie tuż przy samym brzegu. Można z niej zjechać na trawiasto - piaszczystą plażę. Pozostałe brzegi porasta gęsty las sosnowy i mieszany. Skarpy są miejscami strome, zaś samo zejście do wody urwiste. Ławica przybrzeżna czasem jest tak stroma, że uniemożliwia wędkowanie nawet w woderach.

Moje pierwsze spotkanie z tym akwenem było nader emocjonujące. Skusił mnie pewien równie dobrze jak ja stuknięty kolega,. A głównie dlatego, że musiał gdzieś pojechać na wczasy z żoną i córką. Znalazłem go w południe sterczącego na pomoście naprzeciwko ośrodka campingowego w Gutach. Dwie wędki gruntowe zarzucone, sokoli wzrok utkwiony w szczytówki, postawa wyczekująca. Ławica przybrzeżna w tym miejscy opada bardzo gwałtownie i po krótkim instruktażu wiedziałem już, że kulki zanętowe najlepiej jest wystrzeliwać z procy, gdyż niuans polega na tym, że zasadzając się na naprawdę potężne leszcze, z których słynie Borowe, należy w tym właśnie miejscu wykonywać bardzo dalekie rzuty, a następnie ściągać zestaw tak, aby ulokować go na stoku. One właśnie wędrują wokół całej tej niecki.

Najlepsza przynętą miała być kukurydza. Ukryłem haczyk w dwóch ziarenkach i pod okiem "instruktora" wykonałem wszystkie niezbędne czynności konieczne do leszczowych żniw. Aliści przez godzinę nic się nie działo, więc udaliśmy się na małe co nie co. Kiedy po kolejnej godzinie postanowiłem sprawdzić co dzieje się z moją wędka, którą uprzednio oparłem o barierkę pomostu, okazało się, że leży przewrócona przez wiatr. Tak mi się przynajmniej wydawało. W Pewnej chwili zobaczyłem jednak, że wędzisko wędruje po pomoście... Wybrałem luz i zaciąłem. Zestaw stanął w miejsc, szczytówka wykonała dwa, trzy skłony i już wiedziałem, że na haku siedzi coś znacznie większego niż małe co nie co.

Jednakże złośliwość sytuacji polegała na tym, że kiedy trzykilowa patelnia pokazała się pod powierzchnią , jakby domyśliła się, że mam zbyt cienką żyłkę aby zaryzykować forsowny hol, a w dodatku wyszło na jaw, że nikt nie pomyślał o podbieraku nawet wtedy gdy rozwrzeszczałem się, że potrzebuję ekipy ratunkowej. Skończyło się tym, że mój kolega wędkarz dyrygował orkiestrą, to znaczy manewrował rybą tak, aby podprowadzić ją bez szwanku na płyciznę, a ja sterczałem na tej płyciźnie po pas w wodzie i nęciłem leszcza do rąk własnych. Piękny był, złocisty, niemal czarny na grzbiecie.

Borowe dzieli się na trzy wyraźne plosa. Najgłębsze jest południowo wschodnie, z wyspą Łabędzią. I tu właśnie zima można zapolować na sieje. Ale obecność sielawy w jeziorze, która według informacji dzierżawcy Henryka Krajewskiego, po kilkakrotnym zarybieniu przystępuje już sama do tarła, sprawia, że w Borowym doskonałe warunki bytowania znalazł węgorz. Miejscowi twierdzą , że prawdziwe pyty można złowić w głęboczkach powyżej wyspy, ale także w drugim plosie, bliżej północnego brzegu.

W Borowym nie ma imponujących szczupaków, ale warto na nie zapolować na stromych stokach, za to jest wszędobylski okoń, który wiosną i latem doskonale bierze na fosforyzujące białe rippery. Osobiście polecam Borowe miłośnikom wielkich linów. Przez kilka dni obserwowałem dwóch wędkarzy, którzy wyprawiali się na jezioro o świcie i wracali po godzinie. Nie brali ze sobą wędek tylko wypełnione zanętą wiaderka. Pewnego razu popłynąłem łodzią za nimi, trzymając się w etycznej odległości. Mieli oznakowane bojką miejsce przy końcu drugiego plosa. Tu pozwolę sobie na uwagę, że przebrnięcie przez przejmę jest dosyć trudne, szczególnie przy niskim stanie wody. Dno tu muliste, a ciasny przesmyk zarośnięty trzciną i trzeba użyć wioseł gdyż na elektrycznym silniku manewr ten jest bardzo trudny do wykonania.

Następnego poranka wybrali się już z wędkami więc czym prędzej ruszyłem ze spinningiem za nimi. Ustawiłem się w odpowiedniej odległości i przez dłuższy czas obserwowałem prawdziwy koncert. Piękne, co najmniej póltorakilowe i większe ciemnooliwkowe liny lądowały w saku. Sceneria była bajkowa. Lekka mgła unosiła się nad wodą, wokół absolutna cisza i całe to misterium miało w sobie wszystko, co można nazwać wyprawą na ryby.
Przedarcie się na trzecie ploso jest bardzo trudne, gdyż przejma latem zarasta wysoką trzciną, ale tam właśnie znajduje się wypływ rzeczki Święcek, która wpada do jeziora Roś koło Pisza. Jest to kolejne miejsce na Borowym, w którym można zapolować nie tylko na liny i leszcze, ale także na karpie i karasie.
Dzierżawca Henryk Krajewski twierdzi, że Borowego nie zarybia specjalnie karpiem, gdyż chciałby aby w tym akwenie wędkarzy przyciągały głównie liny i leszcze oraz sieja, którą jezioro jest regularnie zarybiane:

Na karpia zapraszam na Dybowskie, drugie moje jezioro, kilka kilometrów od Gut. Ja w ogóle nastawiam się na wędkarzy i nie prowadzę przemysłowego odłowu ryb. Mam kilka stawów, w których sam hoduję narybek, a potem przenoszę go do jezior.

Nad brzegami Borowego jest wiele pomostów wędkarskich. Do niektórych można dojechać samochodem, ale większość dostępna jest tylko z marszu. Dlatego polecam pieszy zwiad wokół akwenu aby dobrze zorientować się w topografii. Niektóre fragmenty brzegów są bagniste i płycizny przy nich można obłowić jedynie z łodzi. Na początku drugiego plosa znajduje się jeszcze jedna wyspa z kilkoma pokracznymi drzewami. Niektórzy miejscowi nazywają ją wyspą Sukcesu. Nie wykluczone, że to prawda. Tam gdzie po stronie zachodniej i wschodniej zaczynają się gwałtowniejsze spadki, amatorzy okoni mogą mieć swoje pięć minut. Na płycizny bowiem bardzo często zapuszcza się drobnica i garbusy ścigają ją nie bacząc, że wpływają na zaledwie metrowa płyciznę. Widywałem jak w popłochu umykały na głębię.

A trzeba wiedzieć, że wody jeziora Borowego zaliczane się do pierwszej klasy czystości. Ci, którzy zdecydują się na wyprawę nad ten malowniczy akwen, nie będą mieli żadnych problemów z zakwaterowaniem. W Gutach, nad samym brzegiem jeziora działa ośrodek Szanta, w którym można wynająć domek campingowy, kupić licencję, a także wypożyczyć łódź. Jest na miejscy sklep i coś na kształt mini baru. To tam właśnie, przy małym co nie co, można czekać na branie potężnego leszcza.

Bulba

...